Ponownie spotykamy komisarza Roberta Krugłego i prokuratora Michalczyka. Tym razem prokurator ma poważny problem, z którym przychodzi do kolegi policjanta. Michalczyk budzi się rano we własnym domu, obok zamordowanej kobiety, a w ręku ma nóż.
Książka
581 wpisów
Książka – Życie bez książek? Trudno sobie wyobrazić. A książek są miliony. Które z nich szczególnie warto przeczytać? Nasze recenzje mogą ci pomóc.
Akcja rozpoczyna się w 1985 roku. Bohaterami są podporucznik Jagielski, który prowadzi śledztwo w sprawie zagadkowych morderstw kobiet, pierwotnie podejrzany o zabójstwo zomowiec Milewski, a trzecim jest oficer SB. Przyznacie, że brzmi to kontrowersyjnie.
Cenię Stelara również za to, że jego powieści – od tej pierwszej zaczynając – zawsze mają realistyczne tło. Zbrodnia nie pojawia się jako pretekst do pokazania śledztwa i skonstruowania pasjonującej zagadki dla czytelnika, która rozgrywać się będzie w umownych, wręcz kartonowych dekoracjach. Realizm w powieści Stelara to ogromny atut.
„Krzywda” zresztą wpisuje się w konwencję pisarską Stelara. W jego powieściach zbrodnie są dobrze umotywowane i kluczem do sukcesu śledczego jest umiejętność uzupełnienia białych plam w ciągłości narracji.
„Zobaczyć Sorrento i umrzeć” to zaskakująca powieść w cyklu o Janie Morawskim. Po pierwsze bohaterką jest Konstancja Radolińska. Młoda i wykształcona Polka, która udaje się wraz z bratem na wycieczkę do Neapolu…
Istna komedia pomyłek. Byłaby, gdyby nie to, że wszystkie problemy są na poważnie. Chwilami zastanawiałem się, czy to jeszcze kryminał, czy powieść historyczna.
Zima 1901 roku w Poznaniu. Bank Rzeszy ma zamiar wypuścić na rynek nowe banknoty.Bankowcy włożyli w to wiele pracy i przygotowań we współpracy z amerykańskimi specjalistami.
Ostatnie lato XIX wieku. Jan Morawski ponownie jest w Wielkim Księstwie Poznańskim, ponieważ ma być ojcem chrzestnym dziecka swojego przyjaciela. Tak łączy się drugi tom cyklu z pierwszym.
Toksyczna matka? Zdarza się. Jednak rodzeństwo Sokołów trafiło kumulację. Takiej jędzy to ze świecą szukać. Tak oto zaczyna się „Wisielcza Góra” Pauliny Hendel.
Słowo to w powieści jest zresztą bardzo wieloznaczne i czasami brzmi wręcz złowrogo. Dla dziedzictwa ludzie często gotowi są na czyny zgoła nieetyczne, a czasem na działania przestępcze.