Początek filmu Ex machina wydaje się całkiem zwyczajny. Młody i zdolny programista wygrywa wewnętrzny konkurs w firmie, a nagrodą jest pobyt w luksusowej rezydencji właściciela. Trzeba przyznać, że rezydencja robi wrażenie.
Wiele lat temu, z oczywistym w PRL opóźnieniem wszedł na ekrany film muzyczny „Dzięki Bogu już piątek”. U nas wtedy jeszcze nie było wolnych sobót co tydzień. A ci biedni ludzie w tym okrutnym kapitalizmie co tydzień w piątek musieli gnać na dyskotekę.
Malanowska ma styl lekki, a nawet czasem swobodny, doskonale umie wplatać dygresje, które stanowią takie miniaturowe okienka przez które wpada nieco więcej światła ze świata przedstawionego. Niekiedy dygresje stają się ironiczną oceną tego świata.
Leszek Gnoiński napisał bardzo ciekawą biografię tej grupy. Pokazuje z jednej strony skomplikowany świat lidera, którym był nieżyjący już Grzegorz Ciechowski i cały proces tworzenia się image’u grupy, a z drugiej przedstawia dość skomplikowaną peerelowską rzeczywistość, w której przyszło żyć i tworzyć członkom Republiki.
Podstawowy zarzut do większości adaptacji filmowych jest zwykle taki sam. Dlaczego u diabła scenarzyści są przekonani, że napiszą historię lepiej, niż uczynił to autor dzieła, które ktoś postanowił właśnie przetransferować z kart książki na ekran kinowy lub telewizyjny.
„Wyspa” to przerażająca dystopia, choć nie znajdziemy w tej powieści jakichś specjalnie krwawych i okrutnych scen lub wydarzeń opowiedzianych w naturalistycznym stylu.
Kolejna odsłona serialu „Black mirror” znów porusza i niepokoi. Podejmuje tematy, które są niewygodne i trudne. W świecie współczesnych technologii, na które jesteśmy w pewnym sensie skazani, otwierają się nowe niesamowite możliwości.
Modyfikowany węgiel to nie jest nowość. Książka powstała blisko szesnaście lat temu a jej obecny renesans związany jest z powstaniem serialu telewizyjnego, lecz nie o nim będziemy pisać. Powieść Morgana staje się dziś swoistą ikoną cyberpunku i głównie w tym aspekcie jest postrzegana.
Fantastyka polityczna ma w Polsce długą tradycję. Wystarczy przypomnieć słynną powieść Janusza Zajdla „Limes inferior”, która była alegorią rzeczywistości w kraju pod butem ideologii komunistycznej.
Jeśli ktoś tęskni za epopeją podobną do „Władcy pierścieni”, powinien przeczytać „Fionavarski gobelin”. Jest to zdecydowanie lektura dla miłośników gatunku.