Powieści Remigiusza Mroza mają jedną bardzo ważną właściwość. Dobrze się je czyta, niezależnie od tego, jakim gatunkiem literackim właśnie się zajmuje autor. Akcja rozwija się w sposób jasny dla czytelnika, postaci są wystarczająco mocno zarysowane, ale nie przeładowane psychologicznymi niuansami, dygresje nie zaciemniają głównych wątków.
Niewielka grupa osób w małym ośrodku wczasowym na końcu świata. Wszystkie postacie związane są w jakiś sposób z kryminalistyką i zostaje popełnione morderstwo. Na dodatek jest to morderstwo niemożliwe.
Kapsuła istniejąca w kompleksie Riese pozwala przemieszczać się do równoległych światów. Niektóre z nich znacznie się różnią od tego, co uznajemy za swoją rzeczywistość, inne tylko trochę.
Remigiusz Mróz to niewątpliwie najbardziej płodny z polskich pisarzy popularnych, a spektrum jego powieści jest niezwykle szerokie. Od horroru, przez fantastykę do political fiction, a drugi biegun jego twórczości stanowią kryminały pisane w długich seriach. „Widmo Brockenu” to już ósmy tom z cyklu „Komisarz Forst”. Tym razem bohater ma naprawdę olbrzymie kłopoty.
„Nie ufaj mu” to dalszy ciąg historii młodej mężatki, która staje w obliczu wydarzeń rujnujących jej życie małżeńskie i nie tylko. Ina Kobryn musi na nowo poskładać swoje życie, a tymczasem pojawiają się ludzie, którzy chcą ją oszukać.
Zupełnie nieświadomi tragedii, która ich spotka, bohaterowie wybierają się na wycieczkę. Pięcioro turystów w wyniku tajemniczej eksplozji zostaje uwięzionych w tunelach kompleksu Riese.
Bohaterowie wracają na Ziemię, która stała się jałową pustynią, a na niej egzystują niedobitki cywilizacji ludzkiej. Czy bohaterowie mogą zmienić przeszłość?
Dwaj astronauci w ogromnym statku kosmicznym, lata świetlne od Ziemi. Tylko oni przeżyli masakrę, która się zdarzyła. Co się stało? Bezskutecznie próbują się dowiedzieć.
Powieść „Wybaczam ci” zaczyna się intrygująco i zgodnie z receptą sformułowaną niegdyś przez Hitchcocka. Już na początku jest trzęsienie ziemi, a potem napięcie tylko rośnie. Bohaterką jest Ina Kobryn, szczęśliwa mężatka.
A sprawa zaczyna się tak banalnie. Znika maturzystka. Wszyscy sądzą, że uciekła z domu. Tylko dziennikarka Małgorzata Rosa zwraca uwagę na pozostawioną wśród jej rzeczy kartę tarota.
